دیروز رفتم «جشنواره نمایش دفاع مقدس » جایی در خیابان آیت الله عاملی که مجتمع سنگینی را ساخته اند در انتظار تکمیل.آن طوری که مدیران جشنواره گفته بودند آخرین نمایش ساعت 8 شروع می شد. نیم ساعتی از این زمان گذشته بود که به صرافت رفتن به جشنواره افتادم.حدس می زدم تا برسم چراغ سالن خاموش شود و بازیگران روی صحنه بیایند و تعظیم کنند و تماشاگران دست بزنند و مجری برنامه چیزی بخواند با این پایان بندی که : به پایان آمد این دفتر ..حکایت همچنان باقی و بعد بگوید تا درودی دیگر بدرود...اما وقتی وارد مجتنع شدم اول پیچیدم سمت راست بیست سی نفر گرد یک نفر جمع شده بودند و آن آقا برایشان فیلم بازی می کرد.. از رهگذری پرسیدم چه خبره؟! اونم گفت کارگاه است. ...بعد رفتم سالن اصلی برای تماشای نمایش...تعداد زیادی نشسته بودند و منتظر که نمایش شروع شود..نیم ساعتی صبر کردم....اما خبری نشد. آمدم بیرون شروع کردم به راه رفتن کنار مجتمع... یک مسجد بزرگ در آن حوالی بود در دو طبقه با درختانی که در حاشیه داشت و حیاطی بزرگ... بعد دوباره برگشتم کارگاه هنوز آن مرد داشت نمایش بازی می کرد... توی حرفهایش گفت اگر مساعدت شود حاضرم هفته ای یک بار بیایم آران و بیدگل نمایش بازی کنم اینجا استعداد زیاد است....رفتم تماشای نمایش...شروع شد من بیشتر نمایش هایی که دیده ام نردبان و پنجره دارد. این نمایش وسایل صحنه نداشت....دو تا رزمنده بودند که می جنگیدند . یکی شان مجروح شد و بعد صدای نوزادی آمد و رزمنده ای دیگر که باجناقش بود خبر آورد دخترت به دنیا آمده ...پدر شهید شد. باجناق آمد یادگارهای پدر را به دخترک داد و...... نمایش چیز خوبی است . اوقات فراغت پر می شود و بابی است برای گفتگو، آموزش و تربیت...اما آران و بیدگلی که یک گروه نمایش فعال ندارد و فصل تا فصل یک نمایش در آن به روی صحنه نمی رود جشنواره ی شهرستانی برای چه می خواهد .؟!.... آن هم با موضوعی خاص ......اگر قرار است در آران و بیدگل جشنواره نمایش برگزار شود بهتر است در حوزه ای باشد فراگیر مثل جشنواره نمایش کودک و نوجوان ، عروسکی ، طنز یا جشنواره نمایش خیابانی....بعد هم شهرداری و سایر ارگانها بودجه بدهند و ده - بیست گروه برتر از استان ، منطقه یا کشور جمع شوند و اجراهای متعدد برگزار شود تا اتفاقی در این حوزه رخ دهد.( علیرضا توحیدی – پنجم خرداد 1402 )