|
در حوالي كوير
|
||
|
استفاده از مطالب وبلاگ با ذکر منبع ازاد است. |
به ورزش اجازه ی نفس کشیدن بدهید!!
سی سال قبل دورتادور بیدگل زمین ورزشی بود از زمین عقاب و افسر و رسالت و شهید احمدی گرفته تا متحد و خیبر و شاهد و همای بیدگل .هنگامی که خورشید تابستان آخرین بیت های غزل خداحافظی اش را می سرود در هر زمین ورزشی دهها جوان و نوجوان جمع می شدند اول دویدن بود و بعد نرمش و فوتبال. اما تعداد افراد آن قدر زیاد بود که نوجوانان در اطراف زمین اصلی مشغول ورزش بودند و بزرگترها در زمین. ... این یعنی اینکه ورزش رایگان بود و در دسترس....بعدها کم کم زمینها از بین رفت. ....در همین جایی که اکنون پارک زیتون است زمین تیم خیبر قرار داشت زمان شهرداری «احمد علایی» ایشان به کنار زمین آمد و گفت این قسمت از شهر پارک ندارد آن را به شهرداری واگذار کنید و....بعد هم عده ای با شهرداری قرارداد بستند و زمینی دیگر گرفتند و حکایتهایی دیگر........اما این شبهای تابستان اگر شما به پارک زیتون تشریف ببرید بوی قلیان و تنباکو می آید.سی – چهل مغازه هم در شهر فقط مخصوص فروش دخانیات است... مسئولین محترم و دلسوز هم که هیچ طرح و برنامه ای ندارند.... هیچ و از هیچ چیزی کمتر.......این روزها شهرداری در حال اصلاح بخشهایی از پارک زیتون است. درخواست علاقمندان به ورزش و سلامتی جامعه این است که در بخش شرقی پارک فضایی برای والیبال و فوتبال ساحلی ایجاد کنید....( علیرضا توحیدی تیر ماه 1401 )
|