هر دو در یک روزو همزمان برای ثبت نام رفتند.این فرصتی مغتنم برای عکاسان بود تا از آن دو در یک فریم عکس بگیرند. در عکسهایی که منتشر شد بیشتر از آنکه لبخندهای سیاسی به چشم بیاید نوعی رقابت و حتی هم آوردی دیده می شود. به خوبی به یاد دارم در زمان انتخابات مجلس پیشین، شیخ علی روحانی از حامیان تیمسار بود.. در یکی از جلسات که حدود 100 نفر در یکی از خانه های ولایت 16 گرد آمده بودند همگی حمایت خویش را از او اعلام کردند. آن روز مردم هم حرف زدند دغدغه بیشتر آنها انتخابات شورای شهر بود که قرار بود 2 سال و چند ماه بعد برگزار شود. در 2 شورای نخست مردم بیدگل هیچ سهمی نداشتند و حالا توانسته بودند در شورای سوم که حدود نیمی از اعضای آن بیدگلی بودند برخی از عقب ماندگی ها را جبران کنند. در این فرصت جاده فراموش شده ی قدیم آزاد شده بود و با احداث فلکه ابریشم چی و اتصال شهر به آنجا و بعد کنار گذر مردم به این باور رسیده بودند فلکه معین آباد آخر دنیا نیست. خیابانهای مختص آباد و واصف هم بعد از یک دهه بلاتکلیفی به سرانجام رسیده بود و این نشان می داد که اگر اندکی نسیم عدالت بوزد می شود به آبادانی تمام شهر دل بست.  تیمسار منصوری قولی برای حضور تعداد مشخص نامزد بیدگلی در شورای چهارم نداد اما به گونه ای حرف می زد که اگر مردم بیدگل کمک کنند او به مجلس برود این نیکی و احسان پاسخی شایسته در بر خواهد داشت.

در روز جمعه 18 اسفند سال 90 یعنی یک هفته بعد از انتخابات مجلس نهم شیخ علی روحانی به عنوان امام جمعه موقت پشت تریبون نماز جمعه ایستاد و شادمانی خویش را از انتخاب تیمسار اعلام کرد و گفت مردم آران و بیدگل نه تنها باید هر سال 11 اسفند را جشن بگیرند بلکه باید یازدهم هر ماه شادمانی کنند و از زیبایی های وحدت حرف بزنند.

 از ماهها مانده به انتخابات چهارم گروهی به تخریب شورای سوم پرداختند و چنان فضاسازی شد که گویا بودجه ای که از صنعت آران اخذ می شود خرج قسمت دیگر شهر شده است. تا آنکه در یک ائتلاف یک طرفه 9 آرانی بر ادتلاف 5 آرانی و 4 بیدگلی که در قسمت دیگر شکل گرفته بود  پیروزی یافت. شورای شهر در اولین روز فعالیت کاری خویش شهردار  بیدگلی را برداشت تا این نهاد تاثیرگزار با سرپرستی اداره شود. آنان 4 ماه به دنبال یک شهردار بودند. تا آنکه مهندس ستاری آرانی - ز کارمندان شهرداری-  حاضر شد روی صندلی ریاست بنشیند. شورا در 2 سال و چند ماه مسئولیت خود به واژگانی مثل وحدت و همدلی توجهی نداشت و در برخی از موارد روی اعصاب مردم بیدگل قدم زد. برداشتن پرونده های دفتر عمران شهرک سلیمان صباحی ، تغییر نا به جای شهردار ناحیه ، تغییر اسامی خیابانهایی مثل گلستان و بهشت و بی توجهی به جاده قدیم از این نمونه هاست.

مردم بیدگل نسبت به تیمسار منصوری هیچ گلایه ای ندارند اما کجا می توانند اعتراض خویش را نسبت به شورای شهر اعلام کنند؟! از کجا معلوم همین گروه با همین فضاسازی ها بار دیگر در شورای پنجم و ششم وارد مسئولیت نشوند؟! مگر می شود مردمی که شهیدان بزرگواری مثل سرداران شهید اربابی ، بنی طبا ، عنایتی ، روحانی و جندقیان را تقدیم کرده اند و صنعتگران و خیرین و فرهیختگان بسیاری دارند از تاثیرگزاری در شهر خودشان باز داشت؟! در روز انتخابات نمایندگانی از محلات مختلف بیدگل در کنار شیخ علی روحانی صف کشیدند تا بگویند این ثبت نام حرکتی فردی نیست .

به هر تقدیر اکنون دلهای بسیاری از مردم بیدگل با تیمسار ولی رای شان با حجت الاسلام روحانی است. شاید در این یکی دو ماه عقلای قوم بنشینند و برای حل مشکلی که از جایی دیگر در این منطقه چادر زده است  چاره ای بیاندیشند